żywienie sznaucera
WODA
Każdemu psu należy zapewnić dostęp do czystej wody. Z reguły miski napełnia się kranówką. Niestety stan magistrali bardzo obniża i tak kiepską jakość wody, jaka dociera do naszych domów. Wystarczy zaparzyć herbatę z jedynie przegotowanej kranówki, żeby na ściankach filiżanki pozostał tłustawy, brunatny osad. Można również dla lepszego przekonania się o stanie wody zdatnej do spożycia skosztować „czystej”, przegotowanej wody z czajnika. Smak wiele nam powie.
Dlatego dla własnego i psiego zdrowia lepiej korzystać z wody filtrowanej. W ostatecznym rozrachunku taniej wyjdzie filtr i wkłady niż leczenie chorób układu pokarmowego.
Na pewno w naszym kraju pod względem zaopatrzenia w wodę nie jest tak źle jak w Afryce, to jednak warto pamiętać, że w XXI wieku wciąż zatrważająco wielka liczba ludzi umiera w następstwie chorób spowodowanych brakiem dostępu do czystej wody pitnej. Jedną z takich chorób jest popularna w Polsce - w kontekście podróży czy stresu - biegunka. Nikogo nie trzeba przekonywać jak niebezpieczna jest ona zwłaszcza dla malutkich dzieci i szczeniaków. Ponadto dopóki w kraju będzie panowała tzw. „kultura nieszczelnego szamba” dopóty nie możemy liczyć na czystszą i bezpieczniejszą wodę.
Ozdobą sznaucera są wąsy i broda. Im one są dłuższe tym większe prawdopodobieństwo, że podczas spacerów pies, który bardzo lubi węszyć będzie zamiatał chodniki. Wróciwszy do domu pobiegnie do miski z wodą. To normalne, że musi się napić. Nienormalnym natomiast będzie, gdy później do końca dnia będzie popijał z miski błoto wypłukane z brody. Dlatego pan lubiący wypić kawę z czystej i ładnej filiżanki powinien zadbać o higienę naczynia swego przyjaciela, o jakość i smak jego napitku, dokładnie myjąc miseczkę i nalewając świeżej, filtrowanej, przegotowanej i ostudzonej wody. Czynność należy powtarzać zawsze gdy pies napił się wody po spacerze, po popiciu posiłków (resztki jedzenia z brody opadają na dno miski) i gdy tylko stwierdzimy, że jest ona brudna. Psy żywione suchą karmą więcej piją.
Nie tylko miska na wodę wymaga częstego mycia. Naczynie, w którym podajemy posiłki również trzeba myć. Niedopuszczalnym jest pozostawianie na długi czas w misce resztek gotowanego jedzenia lub namoczonej karmy i czynienie zeń żerowiska dla much i bakterii. Pozostałości posiłków należy wyrzucać, miejsce gdzie pies je czyścić, a miski dokładnie myć używając gąbki, płynu i ciepłej wody. Odstawia się osuszone, aby nie przyklejał się do nich kurz.
Cóż, w tych czasach żenujące przypominać o podstawowych zasadach higieny, lecz niestety niejednokrotnie spotyka się ludzi mających w domu zwierzęta i karmiących je w przysłowiowym chlewie. Warto patrząc na psie miski zadać sobie pytanie "czy miałbym ochotę jeść z takiego talerza?".